W kierunku modeli testowych propagujących zmiany w adaptacyjnych systemach oprogramowania

Glówną motywacją dla samodostosowujących się systemów obliczeniowych jest samoczynna regulacja oprogramowania w zależności od zmieniającego się środowiska. Adaptacyjne systemy obliczeniowe mogą dodawac, usuwac i zastępowac wlasne komponenty w odpowiedzi na zmiany w samym systemie i środowisku operacyjnym systemu oprogramowania. Chociaż systemy te mogą zapewniac pewien stopień pewności w nowych środowiskach, ich zmiany strukturalne i behawioralne powinny byc weryfikowane po dostosowaniu w czasie rzeczywistym. Testowanie systemów dynamicznie adaptacyjnych jest niezwykle trudne, ponieważ zarówno struktura, jak i zachowanie systemu mogą ulec zmianie podczas jego dzialania. Po samodostosowaniu się oprogramowania autonomicznego do systemu oprogramowania mogą zostac wlączone nowe komponenty. Po wlączeniu nowych komponentów ich testowanie staje się kluczowym etapem zapewniającym, że będą one wspóldzialac i zachowywac się zgodnie z oczekiwaniami. Proponujemy podejście oparte na modelu, które wykorzystuje propagację zmian w celu synchronizacji modelu testowego systemu oprogramowania w czasie rzeczywistym z modelem struktury jego komponentów po dynamicznej adaptacji.